Logika reke, pruge i otpada

Akcija!

599.00 RSD 509.00 RSD


Back Cover

Daniel Kovač je rođen u Beogradu (1974), po struci je elektroinženjer. Gitarista je benda „Jarboli“ od njegovog osnivanja, a u poslednje vreme vodi i svoj paralelni, folklorni, muzički projekat „Jesenji orkestar“. Do sada je objavio četiri romana: „Logika reke, pruge i otpada“ (2002), „Carstvo“ (2007), „Uzvodni bluz“ (2009) i „Klara i leksikon minimalnog života“ (2014.), a sa prvim je ušao u najuži krug za NIN-ovu nagaradu. Pored književnosti i muzike, bavi se i vizuelnim umetnostima, a čest je gost i učesnik raznih muzičkih, pesničkih i umetničkih događanja. Živi i radi u Beogradu.

Godina izdanja: 2016.
Povez: broširani (mek)
Pismo: latinica
Format: 20 cm
Br. strana: 185
ISBN: 978-86-89203-25-7

Description

“Logika reke, pruge i otpada” je jedan od onih romana prvenaca koji istovremeno svom silinom najave dolazak jednog novog talenta na književnu scenu, a izgledaju kao delo iz već formiranog, iskusnog i ozbiljnog pera.
Maštovito pletući fabulu od alternativne istorije i istoriografije naše prestonice, portret Beograda koji je dao Daniel Kovač toplo je i emotivno, ali ne i popustiljvo svedočanstvo jednog pasioniranog skitača o pločnicima, parkovima, fasadama, zanatskim prodavničicama, trgovima i spomenicima. Svojevrsni priručnik za upotrebu grada.
Tri glavna junaka, kao tri dobra duha velegrada, vinovnici su, ali i akteri, fantastičke i oniričke beogradske svakodnevice, koju nam autor modernom poetikom, kreativnim stilom, prosvetiteljski dobronamerno, otkriva kao dobro čuvanu legendu.
Kvalitet ove knjige i potencijal njenog autora brzo su prepoznati od strane čitalaca, ali i kritičke javnosti, pa je 2002. godine našao svoje mesto u najužem izboru za NIN-ovu nagradu.

“Neblaziranog će čitaoca lako osvojiti redak Kovačev dar da zadrži i “upotrebi”, u prozni tekst pretoči onaj autentično dečački, “svetoistražiteljski”, s “racionalnog” stanovišta okrepljujuće detinjasti weltanschauung, a da pri tome – ispisujući posvetu jednom čudesnom dečačkom, Senzacijama prebogatom (sub)urbanom mikrosvetu kao Izgubljenom Raju – ne zapadne u pekmezastu detinjastost ili isprazno sentimentalnu razblićkanost.” – Teofil Pančić