Dušan Matić (1898–1980) bio je srpski pesnik, esejista i prevodilac, jedan od ključnih predstavnika nadrealizma u srpskoj književnosti. Rođen je u Ćupriji, studirao je filozofiju i romanistiku u Beogradu i Parizu, gde je došao u dodir sa avangardnim umetničkim tokovima. Kao član Beogradskog nadrealističkog kruga, Matić je značajno doprineo modernizaciji poetskog izraza, uvodeći slobodnu asocijaciju, snovite slike i filozofsku refleksiju. Njegovo stvaralaštvo obuhvata poeziju, eseje i kritiku, a kasnije se sve više okretao meditativnoj i misaonoj lirici. Bio je dugogodišnji profesor i kulturni poslenik, sa snažnim uticajem na generacije pisaca i intelektualaca. Njegov rad zauzima važno mesto u razvoju moderne srpske književnosti.
Najvažnije publikacije: Bagdala (1929), Poziv na putovanje (1956), Bitak i pesma (1963), Anina balska haljina (posthumno), Eseji.