Radmila Lazić (1949) srpska je pesnikinja, urednica i jedna od najznačajnijih autorki savremene srpske poezije, naročito prepoznata po feminističkom i angažovanom pismu. Rođena je u Kruševcu, a diplomirala je jugoslovensku i svetsku književnost u Beogradu. Njena poezija odlikuje se direktnim, ironičnim i provokativnim izrazom, u kojem se preispituju rodni odnosi, identitet, društvene norme i politička stvarnost. Lazić je bila dugogodišnja urednica u izdavačkoj kući „Samizdat B92“, gde je pokrenula i uređivala biblioteku posvećenu ženskom pismu. Aktivno je učestvovala u feminističkim i mirovnim inicijativama, a njeno stvaralaštvo prevođeno je na više jezika i zastupljeno u brojnim antologijama. Dobitnica je značajnih književnih nagrada i smatra se ključnim glasom ženske poezije na prostoru bivše Jugoslavije.
Najvažnije publikacije: Raspeće, Činija, Život posle smrti, Ljubi bližnjeg svog, Zabranjena ljubav, Histerična pesma.