Branko Milanović je srpsko-američki ekonomista. Najpoznatiji je po svom radu na raspodeli dohotka i nejednakosti.

Od januara 2014. godine, on je naučni profesor u Istraživačkom centru (Graduate Center) Gradskog univerziteta u Njujorku i pridruženi viši naučnik u Luksemburškoj studiji o dohotku. Takođe predaje na Londonskoj školi ekonomije i Institutu za međunarodne studije u Barseloni.[6] Godine 2019. imenovan je za počasnog profesora (Maddison Chair) na Univerzitetu u Groningenu.

Milanović je ranije bio vodeći ekonomista u istraživačkom odeljenju Svetske banke, gostujući profesor na Univerzitetu Merilend i Džons Hopkins Univerzitetu. Između 2003. i 2005. godine bio je viši saradnik u Karnegi zadužbini za međunarodni mir u Vašingtonu. Ostao je dopunski naučnik pri Zadužbini do početka 2010. godine. Doktorirao je na Univerzitetu u Beogradu 1987. godine na temu ekonomske nejednakosti u Jugoslaviji, koristeći po prvi put mikro podatke iz jugoslovenskih anketa o domaćinstvima. Objavio je to kao knjigu 1990. godine.

Bio je gostujući naučnik na koledžu All Souls u Oksfordu.

Branko Milanović je rođen 1953. godine u Jugoslaviji. Njegov otac je bio vladin službenik. Kasnije se prisećao kako je gledao proteste 1968. godine, kada su studenti, „noseći crvene bedževe sa likom Karla Marksa“, zauzeli kampus Univerziteta u Beogradu sa transparentima koji su proglašavali „Dole crvena buržoazija!“ i pitao se da li on i njegova porodica pripadaju toj grupi. Rekao je da su mu socijalni i politički aspekti protesta postali jasniji kasnije.

Objavio je veliki broj radova, uključujući četrdeset za Svetsku banku, uglavnom o svetskoj nejednakosti i siromaštvu. Njegova knjiga iz 2005. godine, Worlds Apart (Svetovi razdvojeni), bavila se globalnom razlikom u prihodima između zemalja, kao i između pojedinaca u svetu. Njegov zajednički rad sa Džefrijem Vilijamsonom i Piterom Lindertom (Economic Journal, mart 2011.) The Economist je smatrao da „sadrži klicu važnog napretka u razmišljanju o nejednakosti“.

Milanović je autor knjige The Haves and the Have-Nots (Oni koji imaju i oni koji nemaju) iz 2011. godine, zbirke eseja o raspodeli dohotka, koju je The Globalist izabrao za knjigu broj jedan na listi „najboljih knjiga 2011. godine“.

Milanović je član savetodavnog odbora organizacije Akademici se zalažu protiv siromaštva (Academics Stand Against Poverty - ASAP). U avgustu 2013. godine, časopis Foreign Policy uvrstio ga je među 100 najboljih „tviteraša“ koje treba pratiti. U novembru 2014. godine postao je spoljni saradnik Centra za globalni razvoj u Vašingtonu, DC.

Od maja 2014. godine piše blog globalinequality.

Njegova knjiga Global inequality: A New Approach for the Age of Globalization (Globalna nejednakost: Novi pristup za doba globalizacije) objavljena je u aprilu 2016. godine. Knjiga je, u nemačkom prevodu dobila Nagradu Bruno Krajski za najbolju političku knjigu 2016. godine, Nagradu Hans Methefer za najbolju knjigu iz ekonomije koju dodeljuje Fondacija Fridrih Ebert 2018. godine i uvrštena je među 12 najboljih knjiga iz oblasti biznisa i ekonomije Financial Times-a objavljenih 2016. godine. Dobio je, zajedno sa Marijanom Macukato, Nagradu Leontief za unapređenje granica ekonomske misli 2018. godine.

Njegova knjiga Capitalism, Alone: The Future of the System that Rules the World (Samo kapitalizam: Budućnost sistema koji vlada svetom) objavljena je u septembru 2019. godine. Časopis Foreign Affairs uvrstio ju je na listu najboljih knjiga za 2020. godinu. U julu 2020. godine, magazin Prospect uvrstio ga je među 50 najboljih mislilaca za 2020. godinu.