Akcija - klasici italijanske književnosti (40% popusta)
Paketi knjiga
Četiri remek-dela italijanske proze o ženama koje traže slobodu i autentičnost. Ginzburgova u "Ovako je to bilo" prikazuje tiho ubistvo kroz emotivnu distancu braka, dok "Porodični rečnik" čuva identitet kroz jezik sećanja antifašističke porodice. "Umeće radovanja" Golijarde Sapience je manifest za život u punini kroz priču o Modesti koja odbacuje konvencije. "Zabranjena beležnica" Albe de Sespedes prati Valeriju koja u skrivenim beleškama pronalazi hrabrost za sopstveni glas. Klasici koji postavljaju bezvremena pitanja o tome ko smo zaista.
Italijanska književnost XX veka podarila je svetu neke od najdubljih i najhrabrijih ženskih glasova koji su preispitivali granice slobode, identiteta i autentičnosti. Ovaj paket okuplja četiri remek-dela koja istražuju intimne pobune, porodične lavirinte i tihe revolucije svakodnevice – dela Natalije Ginzburg, Golijarde Sapience i Albe de Sespedes koja su oblikovala modernu evropsku prozu i postavila pitanja koja i danas odjekuju snažno.
"Ovako je to bilo" Natalije Ginzburg počinje šokantnim priznanjem ubistva, ali pravi zločin leži dublje – u godinama emotivne distance, ravnodušnosti iNevidljivosti. Kroz priču bezimene žene zarobljene u braku bez ljubavi, Ginzburgova gradi potresnu sliku kako ljudi mogu ubijati jedni druge polako, svakodnevno, kroz hladnoću i šutnju. Njen asketski, minimalistički stil – bez ornamentike, sa kratkim rečenicama – prisiljava nas da gledamo direktno u srce mračnog bola. Ovo je roman o ženi koja postoji samo kroz druge, dok konačno ne povuče okidač oslobođenja.
U "Porodičnom rečniku" ista autorka menja ton, ali ne i dubinu. Kroz specifičan "rečnik" fraza, uzrečica i anegdota svoje jevrejske antifašističke porodice Levi, Ginzburgova stvara jedinstvenu hroniku teškog, ali živopisnog vremena. Ove reči postaju "naš latinski, rečnik naših prohujalih dana" – način da se očuva identitet i nasleđe kada svet oko nas nestaje. Sa stoicizmom, humorom i fotografskom preciznošću, autorka iscrtava portrete temperamentnog oca planinara, optimistične majke ljubiteljke muzike, braće, sestara i prijatelja. Istorijski užasi fašizma prelamaju se kroz lična iskustva bez patetike, stvarajući delo o snazi jezika da spasi od zaborava ono što je najvrednije.
"Umeće radovanja" Golijarde Sapience je legendarni roman koji je godinama odbijan, da bi konačno trijumfovao kao svetsko remek-delo. Modesta – čije ime znači "skromna", a čiji život je sve samo ne to – vodi nas od siromašne Sicilije kroz monumentalnu sagu o slobodi i samospoznaji. Ona istražuje svoju seksualnost, odbacuje konvencije, neprestano traga za istinom i autentičnom radošću. Sapienza piše sirovo, iskreno i senzualno, stvarajući nezaboravnu heroinu koja je istovremeno ranjiva i nezaustavljiva. Ovo je manifest za život proživljen u punini, priča koja provocira, inspiriše i redefinira samu suštinu slobode.
"Zabranjena beležnica" Albe de Sespedes zatvara krug ovog paketa pričom o Valeriji, ženi u četrdesetim godinama čiji se život čini ispunjenim i uređenim. Tajnom kupovinom obične crne beležnice ona otvara prozor u svoju potisnutu unutrašnjost. U tom skrivenom prostoru usuđuje se biti iskrena, osećati i izražavati ono što je u svakodnevici nepristojno, pa čak "zabranjeno". De Sespedes majstorski secira žensku psihologiju, prikazujući kako se naizgled bezazleni postupci pretvaraju u katalizatore revolucionarnih promena – ne kroz velike drame već kroz suptilnu borbu za sopstveni glas i žudnju za autentičnošću.
Ova četiri romana čine savršenu celinu – priče o ženama koje traže slobodu u različitim oblicima, koje se bore sa društvenim normama, porodičnim vezama i sopstvenim identitetom. Zajedno nude dubok uvid u žensko iskustvo XX veka, ali i bezvremena pitanja o tome ko smo kada skinemo maske, šta se krije iza fasada savršenih života i kako pronalazimo hrabrost da živimo autentično. Po specijalnoj ceni, ovaj paket je prilika da otkrijete ili ponovo doživite klasike koji su oblikovali modernu književnost.
Golijarda Sapijenca
Golijarda Sapijenca (1924-1996) bila je italijanska glumica i spisateljica. Rođena je 10. maja 1924. u Kataniji. Njena majka je bila Maria Guidice, istaknuti socijalista, njen otac Pepino Sapijenca, socijalistički advokat. Kao dete, Golijarda je reprodukovala filmove koje je gledala u bioskopu. Godine 1941. ona i njena majka otišle su u Rim, gde je bila na studijama teatra. Radila je kao glumica u filmovima i predstavama, ali se od 1958. fokusirala na pisanje. Njen čuveni roman "L’arte della gioia" ("Umetnost radosti") završen je 1976, ali su ga izdavači odbijali zbog dužine (preko 700 stranica) i prikaza žene neobuzdane konvencionalnim moralom i tradicionalnim ženskim ulogama. Prvi put ju je objavio njen suprug Anđelo Pelegrino nakon njene smrti.
Alba de Sespedes
Alba de Sespedes rođena je u Rimu 11. marta 1911. godine, a preminula je u Parizu 14. novembra 1997. godine. Bila je unuka prvog predsednika Kubanske republike (1868) Karlosa Manuela de Sespedesa. Njen otac bio je diplomata i kratko predsednik Kube, oženjen Italijankom Laurom Bertini Alesandri. U prvi brak je stupila sa svega 15 godina, udavši se za Đuzepea Antamoroa, od koga se razvela nakon pet godna. Sledeći put se udala 1945. godine za italijanskog diplomatu Franka Bonoa sa kojim je ostala u braku do njegove smrti, premda postoje pisma koja svedoče da su se rastali ranije, ali se nisu razveli.
De Sespedes pripada drugoj generaciji italijanskih autorki XX veka, koje na literarnu scenu stupaju u periodu između dva rata. Sa dvadeset godina počela je da radi kao novinarka za listove Piccolo, Epoca, i La Stampa. Godine 1935. napisala je prvi roman naslovljen L'anima degli altri. U svojim delima De Sespedes često nudi žensku perspektivu i junakinje koje pokušavaju da procene ispravnost svojih postupaka u odnosu na društveno-političko okruženje koje na njih vrši pritisak. Njen književni rad je naširoko komentarisao Ernesto Đimenco Kabalero u časopisu Vértice 1942. godine. Tom prilikom istakao je divljenje njenom stilu i načinu na koji prikazuje unutrašnje sukobe svojih likova. Sa pričom lo, suo padre predstavljala je Italiju na Olimpijskim igrama u Berlinu 1936. godine u oblasti umetnosti (ova kategorija postojala je na Olimpijskim igrama od 1912. do1948. godine). Sa Albinim opusom publika sa srpskog i hrvatskog govornog područja može se upoznati kroz tri prevedena romana: Nikome nema povratka (Nessuno torna indietro), Na njenoj strani (Dalla parte di lei) i Zabranjena beležnica (Quaderno proibito).
Bila je hapšena dva puta, najpre 1935. godine zbog antifašističkog delanja u Italiji, a potom i 1943. kada je učestvovala u aktivnostima grupe Radio Partigiana u Bariju, gde je predstavljala lik Klorinde, članice Pokreta otpora. Kako je njena fikcija bila pod velikim uticajem kulturnih i političkih dešavanja kojima je svedočila, posledica otvorenog neslaganja sa nacističkim režimom bila je zabrana njenih dela Nessuno torna indietro i La fuga. Kasnije je roman Nessuno torna indietro doživeo ogroman uspeh, objavljen je u preko 40 izdanja na više od 20 jezika.
Posle rata, Alba de Sespedes je živela u Parizu. Do svoje smrti objavila je dvadesetak knjiga, pisala je prozu, poeziju i dramske tekstove.
Dela:
1935: roman L’anima degli altri
1936: zbirka poezije Prigionie
1936: priča Io, suo padre
1937: roman Concerto
1938: priča Nessuno torna indietro (1941: Nikome nema povratka)
1940: priča La fuga
1949: roman Dalla parte di lei (1965: Na njenoj strani)
1952: roman Quaderno proibito (1959: Zabranjena sveska; 2024: Zabranjena beležnica)
1952: pozorišni scenario Gli affetti di famiglia
1955: priča Invito a pranzo
1956: roman Prima e dopo
1967: roman Il rimorso
1967: roman La bambalona
1968: zbirka poezije Chansons des filles de mai
1973: roman Sans autre lieu que la nuit
Natalija Ginzburg
Natalija Ginzburg (1916–1991) italijanska je književnica i prevoditeljka, jedna od najvažnijih intelektualki 20. veka. Rođena je u Palermu u uglednoj jevrejskoj porodici Levi. Tridesetih godina postala je članica Komunističke partije, a sa mužem Leonom Ginzburgom tajno je uređivala u Rimu antifašističke novine, sve dok nisu zajedno prognani u regiju Abruco (1940–1943). Supruga su joj 1944. u rimskom zatvoru mučili i ubili nemački nacisti. Svoj prvi roman objavila je u trenutku kada je antisemitizam u Italiji bio najsnažniji, te je, iako je odgojena ateistički, zbog jevrejskog prezimena morala da koristi pseudonim Alesandara Tornimparte. Godinama je radila u čuvenoj torinskoj izdavačkoj kući Einaudi, gde je imala prilike da sarađuje sa autorima poput Prima Levija, Pavezea, Kalvina. Najplodnije godine za njen rad došle su nakon rata, pedesetih i šezdesetih, kada je napisala većinu svojih dela. Pisala je romane, kratke priče, eseje i drame. Na srpski su prevedeni dosad rani roman Ovako je to bilo (1947), pozni epistolarni roman Grad i kuća (1984), kao i autobiografski roman Porodični leksikon za koji je 1963. dobila najprestižniju italijansku nagradu „Strega“. U poznim godinama izabrana je kao zastupnica levice u italijanskom parlamentu.
