porodični leksikon

Porodični leksikon

Natalija Ginzburg

Ženski glas, Uskoro

"Porodični leksikon" priča je o svakodnevnom životu porodice Levi, u kojoj dominira lik oca Đuzepea. Knjiga je ironično-ljubavna hronika porodice od 1925. do ranih 1950-ih godina, koju nam naratorka Natalija pripoveda kroz navike, rituale, ponašanja i pre svega jezičku komunikaciju porodice, od koje i potiče naslov. Ovo autobiografsko delo, iako opterećeno teretom istinitosti, ne gubi ni trenutka šarm detinjstva, dok se bavi sukobima i peripetijama jevrejske porodice u vreme fašizma. Roman je 1963. godine ovenčan nagradom Strega.

Unesite e-mail adresu:

"Porodični leksikon" priča je o svakodnevnom životu porodice Levi, u kojoj dominira lik oca Đuzepea. Knjiga je ironično-ljubavna hronika porodice od 1925. do ranih 1950-ih godina, koju nam naratorka Natalija pripoveda kroz navike, rituale, ponašanja i pre svega jezičku komunikaciju porodice, od koje i potiče naslov. Ovo autobiografsko delo, iako opterećeno teretom istinitosti, ne gubi ni trenutka šarm detinjstva, dok se bavi sukobima i peripetijama jevrejske porodice u vreme fašizma. Roman je 1963. godine ovenčan nagradom Strega.

  • Broj strana: 264
  • Pismo: Latinica
  • Povez: Mek
  • Godina izdanja: 2023

Natalija Ginzburg
Natalija Ginzburg (1916–1991) italijanska je književnica i prevoditeljka, jedna od najvažnijih intelektualki 20. veka. Rođena je u Palermu u uglednoj jevrejskoj porodici Levi. Tridesetih godina postala je članica Komunističke partije, a sa mužem Leonom Ginzburgom tajno je uređivala u Rimu antifašističke novine, sve dok nisu zajedno prognani u regiju Abruco (1940–1943). Supruga su joj 1944. u rimskom zatvoru mučili i ubili nemački nacisti. Svoj prvi roman objavila je u trenutku kada je antisemitizam u Italiji bio najsnažniji, te je, iako je odgojena ateistički, zbog jevrejskog prezimena morala da koristi pseudonim Alesandara Tornimparte. Godinama je radila u čuvenoj torinskoj izdavačkoj kući Einaudi, gde je imala prilike da sarađuje sa autorima poput Prima Levija, Pavezea, Kalvina. Najplodnije godine za njen rad došle su nakon rata, pedesetih i šezdesetih, kada je napisala većinu svojih dela. Pisala je romane, kratke priče, eseje i drame. Na srpski su prevedeni dosad rani roman Ovako je to bilo (1947), pozni epistolarni roman Grad i kuća (1984), kao i autobiografski roman Porodični leksikon za koji je 1963. dobila najprestižniju italijansku nagradu „Strega“. U poznim godinama izabrana je kao zastupnica levice u italijanskom parlamentu.