Višnje * * Trešnje

Višnje* *trešnje izrastaju na gustoj mreži asocijacija u kojoj se stih „kačiˮ na stih, a cele pesme oblikuju u fusnotama, gradeći paralelnu književnu konstrukciju u dijalogu sa osnovnim tekstom. Iako naizgled razuzdana i nesputano divergentna – u ovoj poeziji stvari nisu prepuštene slučaju. Ona je izraz autorovog složenog ali doslednog doživljaja pesničke slobode, kao nužde da se pesma oslobodi svoje prostorne zadatosti i da, probijajući tradicionalne granice, iznova umnožava perspektive i preispituje odnose među pojmovima.

Srđan Gagić

Prva knjiga pesama Đorđa Ivkovića pisana је jezikom neobičnog unutrašnjeg naboja koji prirodno razbija prepoznatljive okvire poetske forme. Кrećući se slobodno kroz široko polje asocijativnosti, usložnjavajući se u digresijama, često upornim, gotovo opsesivnim opisima Ivkovićev jezik ispisuje knjigu kiselo-slatkog ukusa: od prisnih prizora iz detinjstva, sa snažnom ali bliskom senkom oca, preko čudne, zaumne anatomije stvari, do tema otuđenosti i neuklopljenosti.

Uroš Kotlajić