Zbogom oružje
Ernest Hemingvej
Svetska književnost, Novi naslovi
„Zbogom oružje” Ernesta Hemingveja je potresna priča o ljubavi i gubitku u epicentru Prvog svetskog rata. Pratimo Frederika Henrija, američkog bolničara, i Ketrin Berkli, britansku bolničarku, čija se veza razvija kao jedino utočište od surovosti bojišta. Hemingvejev prepoznatljiv, jezgrovit stil majstorski oslikava Frederikovu deziluziju ratom i njegovu očajničku potragu za smislom. Tragika se ne završava na frontu; Ketrinina smrt tokom porođaja u mirnoj Švajcarskoj potvrđuje autorovu tezu da se od sudbine ne može pobeći, bez obzira na beg od rata. Ovo je duboka meditacija o krhkosti života, snazi ljubavi i neizbežnosti gubitka, koja i danas snažno odzvanja.
„Zbogom oružje” Ernesta Hemingveja, majstorsko delo svetske književnosti, duboko je potresna priča o ljubavi i gubitku, smeštena u surovi kontekst Prvog svetskog rata. Kroz oči Frederika Henrija, američkog bolničara u italijanskoj vojsci, svedočimo besmislu i brutalnosti rata, ali i intimnoj potrazi za smislom i utočištem u ljubavi. Hemingvejev prepoznatljiv, jezgrovit stil, prožet direktnim dijalozima i minimalističkim opisima, stvara snažnu, gotovo opipljivu atmosferu koja čitaoca uvlači u emotivni vrtlog.Roman počinje prikazom svakodnevice na italijanskom frontu, gde Frederik, ciničan i pomalo otuđen, posmatra rat kao neizbežnu, ali apsurdnu pojavu. Scene kolere, ranjavanja i haotičnog povlačenja armije naglašavaju horor sukoba. Kroz prijateljstvo sa Rinaldijem, italijanskim hirurgom, i sveštenikom, Frederikova perspektiva na život i rat se postepeno oblikuje, otkrivajući različite aspekte ljudske prirode – od ciničnog humora do idealističke vere.Centralna tačka romana je veza između Frederika i Ketrin Berkli, britanske bolničarke. Ono što počinje kao način da oboje pobegnu od ratne stvarnosti i pronađu trenutnu utehu, prerasta u duboku, sveobuhvatnu ljubav. U svetu gde sve propada, njihova ljubav postaje jedino sigurno uporište, jedina „religija” koja im nudi smisao i nadu. Ketrin, sa svojim strahom od kiše i urođenom ranjivošću, simbolizuje krhkost života i iluzija, dok Frederik pokušava da je zaštiti od spoljnog sveta i unutrašnjih demona. Njihovi dijalozi su prožeti nežnošću, ali i prepoznavanjem neizbežnosti tragedije.Ipak, Hemingvej ne dozvoljava svojim likovima da pronađu trajnu sreću. Trudnoća Ketrin, koja bi trebalo da označi novi početak i nadu za budućnost, ironično vodi ka ultimativnom gubitku. Scena porođaja, detaljno i bolno opisana, kulminira smrću deteta, a ubrzo potom i Ketrin. Ova tragična kulminacija, daleko od fronta, u mirnom utočištu Švajcarske, pojačava Hemingvejevu tezu da se od sudbine ne može pobeći i da „društvo slama svakoga”. Frederikova poslednja razmišljanja o životu i smrti, lišena sentimentalnosti, ali prožeta dubokim bolom, ostavljaju čitaoca suočenog sa sirovom istinom o krhkosti ljudskog postojanja.„Zbogom oružje” je više od ljubavne priče ili antiratnog romana; to je filozofska meditacija o ljudskom stanju, o traženju lepote i smisla u svetu koji je često besmislen i okrutan. Hemingvej, sa svojom sposobnošću da uhvati kompleksne emocije u jednostavnim rečenicama, stvara delo koje i danas snažno odzvanja, podsećajući nas na univerzalne teme ljubavi, gubitka, hrabrosti i preživljavanja. Za Kontrast izdavaštvo, ovaj roman je nezaobilazni deo biblioteke koji nudi ne samo izvanredno književno iskustvo već i duboku introspekciju o prirodi ljudskog duha.
- ISBN: 9788660363925
- Broj strana: 350
- Pismo: Latinica
- Povez: Broš
- Godina izdanja: 2025
Ernest Hemingvej
Ernest Hemingvej (Ouk Park, Ilinois, 1899 – Kečum, Ajdaho, 1961)
Ernest Miler Hemingvej bio je američki romanopisac, pisac kratkih priča, novinar i dobitnik Nobelove nagrade za književnost, čiji je uticaj na prozu 20. veka nemerljiv. Svojim prepoznatljivim, škrtim stilom pisanja i životom ispunjenim avanturama, stvorio je mit o sebi kao o arhetipskom američkom piscu, a njegova dela istražuju teme rata, gubitka, hrabrosti i potrage za smislom u modernom svetu. Rođen je u Ouk Parku, predgrađu Čikaga, kao sin lekara i muzičarke. Detinjstvo provedeno u prirodi severnog Mičigena, uz oca koji ga je učio lovu i ribolovu, usadilo mu je duboku vezu sa divljinom koja će postati centralni motiv mnogih njegovih priča.
Njegova književna karijera započela je u novinarstvu. Nakon srednje škole, zaposlio se kao reporter u listu The Kansas City Star, gde je usvojio temeljne odlike svog budućeg stila: kratke rečenice, direktan jezik, izbegavanje suvišnih prideva i objektivnost. Sa izbijanjem Prvog svetskog rata, prijavio se kao dobrovoljac i služio kao vozač ambulantnih kola na italijanskom frontu, gde je bio teško ranjen. Ovo iskustvo postalo je kamen temeljac njegovog književnog opusa i centralni događaj romana Zbogom oružje. Po povratku, preselio se u Pariz dvadesetih godina, gde je kao deo „Izgubljene generacije“ američkih ekspatrijata, zajedno sa F. Skotom Ficdžeraldom i Gertrudom Stajn, brusio svoj zanat i upijao duh modernizma.
Njegov prvi veliki uspeh, roman Sunce se ponovo rađa, objavljen 1926. godine, uhvatio je duh razočaranja i besciljnosti generacije obeležene ratom i postavio ga kao vodeći glas svog vremena. Usledila su dela koja su potvrdila njegov status književnog giganta. Strast prema španskoj kulturi i borbama s bikovima pretočio je u nefikcijsko delo Death in the Afternoon, dok je svoja iskustva iz afričkih safarija opisao u knjizi Zeleni bregovi Afrike. Kao ratni dopisnik tokom Španskog građanskog rata, stvorio je svoje najambicioznije delo, roman Za kim zvono zvoni, epsku priču o ljubavi, dužnosti i žrtvi usred brutalnog sukoba.
Hemingvej je svoj život proveo na različitim krajevima sveta, od Ki Vesta na Floridi do svoje čuvene kuće na Kubi, Finka Vihija, gde je napisao mnoga od svojih najvažnijih dela. Njegova karijera doživela je vrhunac 1952. godine objavljivanjem romana Starac i more, alegorijske priče o borbi starog kubanskog ribara sa divovskom sabljarkom, koja mu je donela Pulicerovu nagradu. Dve godine kasnije, 1954, ovenčan je i Nobelovom nagradom za književnost za „majstorstvo u veštini naracije i uticaj koji je izvršio na savremeni stil“. Iza javne slike snažnog avanturiste krio se, međutim, čovek koji se borio sa teškim fizičkim povredama zadobijenim u dva avionska udesa u Africi, alkoholizmom i sve dubljom depresijom. Poslednjih godina života, njegovo mentalno zdravlje se drastično pogoršalo, a neuspešno lečenje elektrošokovima dodatno je oštetilo njegovo pamćenje i sposobnost pisanja. U nemogućnosti da stvara i savladan unutrašnjim demonima, izvršio je samoubistvo u svom domu u Kečumu, u Ajdahu. Njegovo nasleđe, pre svega njegova „teorija ledenog brega“ i revolucionarni stil, ostavili su neizbrisiv trag u svetskoj književnosti.
DELA ERNESTA HEMINGVEJA
Romani:
Prolećne bujice (The Torrents of Spring, 1926)
Sunce se ponovo rađa (The Sun Also Rises, 1926)
Zbogom oružje (A Farewell to Arms, 1929)
Imati i nemati (To Have and Have Not, 1937)
Za kim zvono zvoni (For Whom the Bell Tolls, 1940)
Preko reke i u šumu (Across the River and Into the Trees, 1950)
Ostrva u struji (Islands in the Stream, posthumno 1970)
Rajski vrt (The Garden of Eden, posthumno 1986)
Novele:
Starac i more (The Old Man and the Sea, 1952)
Zbirke kratkih priča:
U naše vreme (In Our Time, 1925)
Muškarci bez žena (Men Without Women, 1927)
Pobednik ne dobija ništa (Winner Take Nothing, 1933)
Snegovi Kilimandžara (The Snows of Kilimanjaro, 1961)
Nefikcija:
Smrt popodne (Death in the Afternoon, 1932)
Zeleni bregovi Afrike (Green Hills of Africa, 1935)
Pokretni praznik (A Moveable Feast, posthumno 1964)
